KIM JESTEŚMY REDAKCJA MARKETING DYSTRYBUCJA OGŁOSZENIA LISTY DO REDAKCJI KONTAKT 26 paĽdziernik 2020
E-WYDANIE
PUBLICYSTYKA
REPORTAŻ
LUDZIE I MIEJSCA
TAKIE CZASY
CZAS PRZESZŁY
CZAS TO PIENIĄDZ
DRUGI BRZEG
CZAS NA WYSPIE
AKTUALNOŚCI
ARTFUL FACE
PAN ZENOBIUSZ
REWERS
FAWLEY COURT
DOBRE, BO POLSKIE
SYLWETKI
LONDYN W SUBIEKTYWIE
OPOWIADANIA LONDYŃSKIE
ROZMOWA
KULTURA
RECENZJA
SYLWETKI
ROZMOWA
CO SIĘ DZIEJE
FELIETONY
KRYSTYNA CYWIŃSKA
ANDRZEJ LICHOTA
WACŁAW LEWANDOWSKI
GRZEGORZ MAŁKIEWICZ
V.VALDI
PODRÓŻE
PO LONDYNIE
PO WYSPIE
POLSKIE DROGI
PO ŚWIECIE
W CZASIE I PRZESTRZENI
CZAS NA RELAKS
ZDROWIE POLECAMY
NA ŁAWECZCE
MANIA GOTOWANIA
KRZYŻÓWKA
KRONIKA ABSURDU
NA KOŃCU JĘZYKA
TO I OWO
ARTERIA
ARTYŚCI
GALERIA
EWA OBROCHTA
BASIA LAUTMAN
BEATA KOZŁOWSKA
WOJCIECH SOBCZYŃSKI
RYSZARD SZYDŁO
PAWEŁ KORDACZKA
MARIA KALETA
MAREK BORYSEWICZ
KRZYSZTOF MALSKI
KONRAD GRABOWSKI
JUSTYNA KABAŁA
IWONA ZAJĄC
ELZBIETA PIEKACZ
ELZBIETA CHOJAK
ELA CIECIERSKA
CAROLINA KHOURI
ANIA PIENIĄŻEK
AGNIESZKA KOWAL
A.HANDZEL-KORDACZKA
ANDRZEJ KRAUZE
ANDRZEJ LICHOTA
DAMIAN CHROBAK
GRZEGORZ LEPIARZ
SŁAWEK BLATTON
ANDRZEJ MARIA BORKOWSKI
PAWEŁ WĄSEK
MARCIN DUDEK
JOANNA SZWEJ-HAWKIN
DANUTA SOŁOWIEJ
TOMASZ STANDO
AGNIESZKA STANDO
OLGA SIEŃKO
FOTOREPORTAŻ
AGATA HAMILTON
JOANNA CIECHANOWSKA




Pasja tworzenia, pasja grania

2020.01.14 / Ewa Stepan
TAGI:
Share |
Polski teatr poza Polską pełni rolę szczególną – oferuje nie tylko rozrywkę, ale umożliwia zanurzenie się w pięknie literatury polskiej, w poezji, otwiera kurtynę historii, nawiązuje do tradycji, pomaga określić tożsamość i wzmocnić poczucie własnej wartości. Najczęściej jednak nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak trudna jest praca aktora tworzącego polski teatr poza Polską. Próby mogą odbywać się tylko wieczorami i trwają zwykle do późna. Dni wypełnia praca zarobkowa lub nauka. Scenariusze powstają zwykle w nocy. Produkcja pełnowymiarowego spektaklu w oprawie scenograficznej, z muzyką, wymaga olbrzymiego wysiłku nie tylko aktorów i reżysera, ale także wielu osób pomagających za kulisami, które w ciągu dnia również pracują w innych zawodach. Czas poświęcany dla teatru wynika z pasji, z umiłowania sceny i żywego obcowania z publicznością, z potrzeby kontaktu z literaturą polską i grania w języku ojczystym. W przypadku działającej od 2004 roku w Londynie Sceny Polskiej UK po kilku miesiącach prób zespół prezentuje zwykle od trzech do sześciu spektakli. Wpływy z biletów rzadko pokrywają koszt produkcji. Czasami dofinansowanie z publicznych źródeł pozwala zaprezentować spektakl poza Londynem, ale gaże nadal pozostają nominalne. Prawdziwym wynagrodzeniem jest żywa reakcja publiczności.

Scena Polska.UK

to obecnie jedyny na Wyspach Brytyjskich zespół zawodowych artystów prezentujących regularnie przedstawienia na wysokim, profesjonalnym poziomie. Przenoszone na scenę najpiękniejsze dzieła polskiej dramaturgii i poezji interpretowane są z perspektywy emigranta. Spektakle, z rozbudowaną oprawą muzyczną i scenograficzną odznaczają się unikatowym stylem i magią teatralną, są entuzjastycznie przyjmowane przez publiczność i wysoko oceniane przez prasę. Jednak początki tego teatru były skromne, kameralne, a repertuar wyłącznie poetycki.

W roku 2004, wobec ogromnego napływu Polaków do Wielkiej Brytanii, Helena Kaut-Howson, aktorka i reżyser, która oprócz długoletniej kariery i wielu sukcesów w teatrach brytyjskich udzielała się również w teatrze emigracyjnym, zwróciła się do zarządu Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w Londynie (POSK) z inicjatywą założenia Sceny Poetyckiej, której misją byłoby podtrzymywanie tożsamości narodowej Polaków na obczyźnie oraz ułatwienie porozumienia między pokoleniami emigrantów. POSK, posiadający jedyny na emigracji, odpowiednio wyposażony teatr z obszerną sceną i widownią na 350 miejsc, udzielił siedziby zespołowi, którego trzon stanowili aktorzy Teatru Nowego, prowadzonego w Londynie w latach 1983-199 przez Urszulę Święcicką. Byli wśród nich absolwenci krakowskiej PWST: Wojtek Piekarski, Konrad Łatacha, Dorota Zięciowska (obecnie występująca gościnnie, dojeżdżająca z Polski), jak również Joanna Kańska, Janusz Guttner, Renata Chmielewska, Teresa Greliak, Zofia Walkiewicz. Opiekę artystyczną nad zespołem objęła Helena Kaut-Howson, opiekę muzyczną Maria Drue, legendarna pianistka emigracyjna, w przeszłości współpracująca z Marianem Hemarem, Feliksem Konarskim (Ref-Renem) oraz przedwojennymi gwiazdami estrady, m. in. Władą Majewską, Zofią Terne, Renatą Bogdańską, czyli Ireną Anders. Kierownikiem zespołu został Wojtek Piekarski, a sprawami finansowo-administracyjnymi zajęła się Magda Włodarczyk, aktorka i piosenkarka, która w Londynie zdobyła inne kwalifikacje zawodowe i otworzyła firmę księgową. Do zespołu dołączali aktorzy przybywający z kraju, m. in. Damian Dudkiewicz, Paweł Zdun, Jarek Ciepichał, Marlena Psiuk, Katarzyna Paradecka, Anna Rusiecka, w ostatnich latach zespół powiększył się o Łukasza Zapłotnego, Beatę Majkę oraz Klaudię i Jarka Zawadko. Po wycofaniu się z aktywnego życia artystycznego Marii Drue rolę kierownika muzycznego przejął pianista, kompozytor i aranżer Daniel Łuszczki.

W początkowej fazie działalności Sceny Poetyckiej przedstawienia odbywały się w kameralnej przestrzeni Jazz Cafe w POSK-u. Przy minimalnej oprawie scenicznej aktorzy z tekstem w ręku (co oszczędzało czas i koszt przygotowania produkcji) wydobywali nastrój, znaczenia i piękno języka poezji. Zaprezentowano wachlarz poezji znanej i lubianej – od Kochanowskiego do Miłosza, była też poezja miłosna i frywolna oraz poezja odzwierciedlająca bagaż doświadczeń dwóch pokoleń emigracyjnych: uchodźstwa wojennego i emigracji czasów PRL-u. Po pewnym czasie głód sceny, ambicje artystów i bardzo pozytywne reakcje publiczności doprowadziły do decyzji wzbogacenia środków artystycznego wyrazu, czyli włączania akcji scenicznej, muzyki, choreografii i scenografii. Znakiem rozpoznawczym zespołu stał się oryginalny scenariusz łączący elementy kabaretu, piosenki aktorskiej i poezji w konwencji teatru rapsodycznego. Struktura dramatyczna wyłaniająca się z wierszy budowała napięcie, sceny łączyły się w sekwencje, aktorzy wchodzili i wychodzili z kreowanych postaci, co budowało dramatyzm sceniczny. Każdemu spektaklowi towarzyszyła specyficzna atmosfera wydobyta słowem, dźwiękiem i światłem.

Pierwszy program w tej wzbogaconej formie zatytułowany Cygańska miłość, poświęcony życiu i twórczości Jerzego Ficowskiego, zawierający także przekłady z języka żydowskiego i romskiego, cieszył się dużym powodzeniem. Spektakle poetycko-muzyczne odtwarzały osobowość i losy poetów, przywoływały ich twórczość i obrazy z życia. Helena Kaut-Howson w swoich autorskich scenariuszach wykorzystywała utwory poetyckie, listy, pamiętniki, filmy i zdjęcia. Zachęcała też członków zespołu do tworzenia własnych programów. Coraz większą rolę zaczęła odgrywać poezja śpiewana, przyciągająca młodszą publiczność. W programie pt. Agnieszka, aktorka Zofia Walkiewicz oprócz piosenek Agnieszki Osieckiej sięgnęła do jej korespondencji z przyjaciółmi w Londynie. W późniejszej, rozbudowanej wersja tego spektaklu zatytułowanej A wariatka jeszcze tańczy! pokazano, już na dużej scenie POSK-u, znacznie bardziej pogłębiony obraz osobowości artystki, w oparciu również o jej utwory prozatorskie. Spektakl cieszył się ogromnym powodzeniem, więc po kilku latach wrócono do tematu po raz trzeci, tworząc jeden z największych hitów Sceny Poetyckiej, pełnospektaklowy dramat muzyczny pt. Chociaż raz warto umrzeć z miłości, wzbogacony nie tylko o nowe postaci, ale też o nowe wątki.

W repertuarze Sceny były spektakle poetycko-muzyczne poświęcone twórczości Juliana Tuwima, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Stanisława Balińskiego, Edwarda Stachury, Władysława Broniewskiego, Jonasza Kofty, Wisławy Szymborskiej skonstruowane wokół postaci obecnych w twórczości lub w życiu, a poezja była dialogiem i językiem scenicznym. W programach poświęconych sylwetkom artystów, poetów, ludzi wybitnych i ciekawych akcję sceniczną łączono z filmem dokumentalnym lub materiałem archiwalnym. W programie poświęconym Toli Korian przywołano osobowość́ i losy wybitnej polskiej artystki emigracyjnej, która interpretowała pieśni i piosenki w szesnastu językach. W wielopoziomowej akcji użyto filmu dokumentalnego o Toli, a wspomnienia aktorów łączyły się z ich reinterpretacją repertuaru artystki. Podobnie skonstruowano spektakl poświęcony twórczości Zbigniewa Herberta oparty na poezji pisanej poza krajem oraz listach do przyjaciół na emigracji wykorzystując fragmenty filmu o jego wizycie we Lwowie. Kulminacją tego rodzaju przedstawień był ubiegłoroczny spektakl multimedialny pt. Źródło, przygotowany z okazji setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.


Największym powodzeniem cieszyły się programy o charakterze muzycznych kabaretów poetyckich, a wśród nich między innymi spektakl poświęcony losom i twórczości Marii Drue, oparty na jej autobiograficznych, dowcipnych i wzruszających wspomnieniach (Swoją drogą. Caldra House, Londyn, 1995) oraz kompozycjach i aranżacjach muzycznych. Program ten, zatytułowany Dobry wieczór Marysiu (luty 2009), był uznany wówczas za ewenement i cieszył się wielką popularnością. Trzy lata później powtórzono go w nieco zmienionej formie i zatytułowano Fortepian Marysi.

Podobny sukces odniósł kameralny program oparty na twórczości Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego pt. Gąska na zakąskę, który – na życzenie publiczności – poszerzono i wystawiono na dużej scenie teatru POSK-u pt. Gęś nadziewana. Po latach powrócono do tematu i wystawiono nową wersję – Gęś z Przystawkami, w formie „kabaretu niesfornych staruszków”, żonglując nastrojami, liryką i satyrą Gałczyńskiego i dopisanymi kwestiami dialogowymi, z odniesieniami do współczesności.

Scenę Poetycką zaczęło otaczać rosnące grono sympatyków i wolontariuszy, którzy w ramach Klubu Przyjaciół Sceny wspomagali zespół moralnie i finansowo. Przewodziła im Regina Wasiak-Taylor, przez wiele lat entuzjastyczny adwokat Sceny, obecnie prezes Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie.

Oprócz spektakli poetycko-muzycznych i kabaretowych w 2014 roku zainaugurowano w Jazz Cafe, cykl Teatr przy stoliku, w ramach którego prezentowano publiczności współczesne polskie dramaty. Nowa, młoda publiczność szukała sposobów ułatwiających proces odnalezienia się w nowym kraju osiedlenia, wyrażała potrzebę dialogu z bagażem rodzimej kultury i zrozumienia tego, co nas określa, ale też podlega dynamice zmian i tworzy nową, indywidualną jakość dla emigrantów.

Adaptacje sztuk współczesnych: Między nami dobrze jest Doroty Masłowskiej, Krew Julii Holewińskiej i Trash story Magdy Fertacz wywoływały po spektaklach dyskusje, które potwierdzały potrzebę teatru interaktywnego, odpowiadającego na potrzeby widza w konkretnej sytuacji, na emigracji. Bezpośredni i bliski kontakt z publicznością był inspiracją dla aktorów, którzy nie tylko tworzyli scenariusze, ale podejmowali wyzwania reżyserskie pod bacznym okiem Heleny Kaut-Howson. Wojciech Piekarski, aktor o romantycznym temperamencie scenicznym, podjął ryzykowne wyzwanie adaptacji na emigracyjną scenę Pana Tadeusza, mając do dyspozycji tylko sześciu aktorów. Posługując się podręcznymi rekwizytami markującymi jedynie miejsce akcji aktorzy wchodzili w różne wcielenia postaci, jakby przeskakując z kamienia na kamień wydobywali utajone znaczenia, przybliżali nie tylko piękno mickiewiczowskiego słowa, ale przede wszystkim odkrywali jego ponadczasowość. Konsekwencja myśli, ruchu scenicznego, warsztat aktorski, muzyka i gra światłem i sprawiły, że był to wyjątkowy i jednocześnie przełomowy spektakl.

Scena Poetycka, coraz bardziej stawała się teatrem, wychodziła poza ramy sceny poetyckiej. Można było zauważyć, że sceniczny temperament i znakomity warsztat rozpychają aktorów. (-). Scena Poetycka zmieniała się w teatr organicznie, spektakl po spektaklu. Sami widzowie mogli tę ewolucję obserwować, kiedy wypowiadane słowa układały się w przemyślany scenariusz i wraz z ruchem nabierały dramatycznego napięcia, zaczęły się pojawiać elementy scenografii, codzienne ubrania nabierały charakteru kostiumów, kiedy ich prywatność łamały dodatkowe elementy, dobrane z sentymentem lub poczuciem humoru – pisała Teresa Bazarnik w „Nowym Czasie”.

W 2015 roku Scenę Poetycką przemianowano na Scenę Polską.UK. Pierwszy spektakl pod tym szyldem udowodnił, jak bardzo zespół na nową nazwę zasługiwał. Zemsta Sceny Polskiej.UK traktowała komedię Fredry jako mistrzowską satyrę z ukłonem zarówno do przeszłości jak i do teraźniejszości. Była to znakomita zabawa, kolorowy korowód wyrazistych charakterów, świetnie zagranych przez buchający energią i humorem zespół, wszystko w profesjonalnej oprawie scenograficznej. Publiczność reagowała entuzjastycznie i dopominała się powtórzenia przedstawień, które grano przez trzy lata, także w ośrodkach polskich poza Londynem.

Grupa aktorów Sceny Polskiej przygotowała również przedstawienie dla dzieci zatytułowane Wróbelek Elemelek, w którego ramy wplotła najpiękniejszą polską poezję dziecięcą – od Konopnickiej po Brzechwę, i z którym odwiedza z dużym powodzeniem wiele polskich szkół sobotnich.

W piętnastym roku swego istnienia Scena Polska.UK oferuje publiczności na Wyspach Brytyjskich zarówno recital poetycko-muzyczny oparty na twórczości Kazimierza Wierzyńskiego pt. Wejdź w mój sen, jak i Tango Sławomira Mrożka, dramat, który zdumiewa swą aktualnością.

Prasa i inne media polonijne podkreślają zasługi Sceny Polskiej.UK w umacnianiu tożsamości narodowej i tworzeniu pomostów między pokoleniami, wskazując na profesjonalizm, umiejętność trafiania do widzów w różnym wieku, różnych profesji i zainteresowań. Pasja, talent, praca i poświęcenie aktorów dla sztuki słowa, teatru i kultury polskiej za granicą zostały uznane nie tylko przez publiczność i media, ale również wyróżnione przez Prezydenta RP poprzez wręczenie Flagi Polskiej w roku setnej rocznicy odzyskania przez nasz kraj niepodległości.



PRZEDSTAWIENIA SCENY POETYCKIEJ

1. CO SERCU MIŁE — Program inauguracyjny łączący ulubione utwory poetyckie od Kochanowskiego po Miłosza. 10 listopada 2004 w Sali Malinowej w POSKu.

2. POEZJA NASZYCH CZASÓW — Program prezentujący wewnętrzny bagaż emigracji wojennej i uchodźców z PRL-u. 12 lutego 2005 w Sali Malinowej w POSKu.

3. PO BALU — Program karnawałowy obejmujący najpiękniejsze przykłady poezji miłosnej. 12 stycznia 2006 w Sali Malinowej w POSKu

4. WIECZÓR POEZJI FRYWOLNEJ — Program rozrywkowy oparty na tradycyjnej poezji rubasznej i rybałtowskiej oraz na współczesnych satyrach i fraszkach. 10 czerwca 2006 w Sali Malinowej w POSKu.

5. CYGAŃSKA MIŁOŚĆ — Pogram poświęcony życiu i twórczości Jerzego Ficowskiego w pierwszą rocznicę jego śmierci. 14 września 2006 w Jazz Cafe w POSKu.

6. KWIATY POLSKIE — Program poetycko -muzyczny oparty na tekstach Juliana Tuwima. Styczeń 2007 w Jazz Cafe w POSKu.

7. AGNIESZKA — Portret Agnieszki Osieckiej ukazujący jej życie, twórczość oraz indywidualność. 12 maja 2007 w Jazz Cafe w POSKu.

8. NASZA TOLA — Program odtwarzający osobowość i losy artystki emigracyjnej, Toli Korian z wykorzystaniem filmu Mieczysławy Wazacz. 20 września 2007 w Jazz Cafe w POSKu.

9. WALENTYNKI — Program poetycko muzyczny demonstrujący stadia i rodzaje miłości. 8, 10 lutego 2008 w Jazz Cafe w POSKu.


10. JESZCZE RAZ O MIŁOŚCI — Program o miłości poszerzony o tłumaczenia światowej poezji miłosnej (od Wergiliusza po Elliotta). Luty 2009 w Jazz Cafe w POSKu.

11. FRESK Z HERBERTEM — Program poświęcony twórczości Zbigniewa Herberta poprzedzony fragmentami filmu o jego wizycie we Lwowie. 13, 14 września 2008 w Jazz Cafe w POSKu.

12. POD MLECZNĄ DROGĄ — Program oparty na poemacie scenicznym Dylana Thomasa, w tłumaczeniu i adaptacji Tymona Terleckiego. 31 maja 2009 w Jazz Cafe w POSKu.

13. WRÓĆ, BO CZEREŚNIE — Program oparty na oryginalnej lwowskiej poezji Andrzeja Bartyńskiego. 18 października 2009 w Jazz Cafe w POSKu.

14. DOBRY WIECZÓR, MARYSIU — Spektakl poświęcony losom i twórczości Marii Drue, oparty na jej tekstach autobiograficznych i aranżacjach i kompozycjach muzycznych. 27, 28 lutego 2009 w Jazz Cafe w POSKu.

15. SPOTKANIE Z CHOPINEM — Program oparty na korespondencji Chopina i poezji o tematyce chopinowskiej. 4, 6 czerwca 2010 w Jazz Cafe w POSKu.

16. HISTORIA GRZESZNEJ MIŁOŚCI — Program oparty na cyklu ballad Opatowa Anna Jana Roztworowskiego. 26 września 2010 w Jazz Cafe w POSKu.

17. PIEŚŃ Z POŻOGI — Spektakl poetycko-muzyczny oparty na twórczości Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. 21, 23 stycznia 2011 w Jazz Cafe w POSKu.

18. KRYSTYNA SKARBEK. KWIAT WOJNY —Program poetycki na temat życia i osobowości bohaterki wywiadu brytyjskiego, Krystyny Skarbek-Granville. 20 lutego 2011 w Jazz Cafe w POSKu.

19. GĄSKA NA ZAKĄSKĘ — Kameralny kabaret poetycko-muzyczny oparty na twórczości Konstantego Gałczyńskiego. 10, 12 czerwca 2011 w Jazz Cafe w POSKu.

20. GĘŚ NADZIEWANA — Poszerzony programm poezji i miniatur dramatycznych K. I. Gałczyńskiego 9 września 2011 w teatrze w POSKu.

21. ZAPATRZENI W NIEZNANE — Program poetycko-muzyczny oparty na twórczości Stanisława Balińskiego. 6 listopada 2011 w Jazz Cafe w POSKu.

22. WESOŁY ZWIERZYNIEC — Spektakl dla dzieci oparty na poezji A. Fredry, J.Tuwima i J.Brzechwy. 5 lutego 2012 w Jazz Cafe w POSKu.

23. CUDNE MANOWCE — Spektakl poetycko-muzyczny oparty na poezji, piosenkach i prozie Edwarda Stachury. 23, 25 marca 2012 w Jazz Cafe w POSKu.

24. NIEZWYKŁE KOBIETY — Filmy Mieczysławy Wazacz poświęcone Krystynie Skarbek i Danucie Urbanowicz. 26, 27 maja 2012 w Jazz Cafe w POSKu.

25. FORTEPIAN MARYSI -– Nowa wersja spektaklu opartego na twórczości Marii Drue. 1 lipca 2012 w Jazz Cafe w POSKu.

26. POLISH SPECIALITIES, CZYLI PERŁY PRL-u I NIE TYLKO — Kabaret oparty na poezji, satyrze i piosenkach Jacka Kaczmarskiego, Jaremiego Przybory, Agnieszki Osieckiej, Sławomira Mrożka, Wojciecha Młynarskiego i Stanisława Barańczaka. 7 lipca 2012 w Jazz Cafe w POSKu. Program powtarzany na życzenie publiczności.

27. A WARIATKA JESZCZE TAŃCZY — Program poetycko- muzyczny oparty na twórczości Agnieszki Osieckiej. 23, 25 listopada 2012 w Jazz Cafe w POSKu. Program powtarzany na życzenie publiczności.

28. JEST GDZIEŚ ŻYCIE PIĘKNIEJSZE OD WIERSZY — Program poetycki opary na twórczości Władysława Broniewskiego. 3, 5 maja 2013 w Jazz Cafe w POSKu

29. EPITAFIUM DLA FRAJERA — Program poetycko-muzyczny oparty na twórczości Jonasza Kofty. 5, 7 lipca 2013 w Jazz Cafe w POSKu. Program powtarzany na życzenie publiczności 22 września 2013 r.

30. MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST — 23 lutego 2014 r. Adaptacja sztuki Doroty Masłowskiej w koprodukcji z grupą PAiL. Spektakl połączony z dyskusją z publicznością, inaugurujący cykl spektakli Teatr przy stoliku.

31. PAN TADEUSZ REMIX 2014 — Sceniczna wersja dzieła Adama Mickiewicza. 2, 4 maja 2014 w teatrze w POSKu. Spektakl powtarzany kilkakrotnie w latach 2015, 2016 i 2017. Grany także gościnnie w Birmingham w Millenium House.

32. DZIÓB W DZIÓB — Kolejny spektakl z cyklu Teatr przy stoliku. Sztuka Maliny Prześlugi przygotowana w koprodukcji z grupą PAiL. 23, 25 maja 2014 w Jazz Cafe w POSKu.

33. TE NASZE PIĘKNE LATA... — Program jubileuszowy podsumowujący dziesięcioletnią działalność Sceny Poetyckiej. 25, 26 października 2014 w teatrze w POSKu.

34. KRZYWICKA/ KREW - Spektakl z cyklu Teatr przy stoliku . Sztuka Julii Holewińskiej. 13,15 marca 2015 w Jazz Cafe w POSKu.

35. SZYMBORSKA- STO POCIECH – Program poetycko –muzyczny poświęcony twórczości Wisławy Szymborskiej. 5,7 czerwca 2015 w Jazz Cafe w POSKu

36. EPITAFIUM DLA FRAJERA - Nowa wersja sceniczna kabaretu opartego na twórczości Jonasza Kofty. 10, 11 października 2015 w Jazz Cafe w POSKu.

37. TRASH STORY- Spektakl z cyklu Teatr przy stoliku. Sztuka Magdy Fertacz. 20 marca 2016 w Jazz Cafe w POSKu.

38. ZEMSTA - Komedia A. Fredry. 15, 16, 22 i 23 październik 2016 Teatr POSKu. Przedstawienie powtarzane wielokrotnie. Grane także gościnnie w Peterborough, Birmingham i Southampton.

39. GĘŚ Z PRZYSTAWKAMI – kabaret oparty na tekstach K. I. Gałczyńskiego. Maj 2017. Teatr w POSKu.

40. WRÓBELEK ELEMELEK I PRZYJACIELE – spektakl dla dzieci. Premiera 4 czerwiec 2017.
Przedstawienie powtarzane i wielokrotnie grane w polskich szkołach sobotnich w UK do roku 2019.

41. CHOCIAŻ RAZ WARTO UMRZEĆ Z MIŁOŚCI - spektakl muzyczny o miłości z piosenkami Agnieszki Osieckiej. 10, 11 luty 2018. Teatr w POSKu.

42. ŹRÓDŁO – multimedialny spektakl poetycko-muzyczny poświęcony roli Uchodźctwa polskiego w walce o niepodległość 13, 14 październik 2018. Teatr w POSKu

43. WEJDŹ W MÓJ SEN – recital poetycko-muzyczny oparty na twórczości Kazimierza Wierzyńskiego. 30 czerwiec 2019. Teatr w POSKu.

44. TANGO. Sławomir Mrożek – 12 maj, 12 i 13 październik 2019. Teatr w POSKu.

Galeria:
Dodaj komentarz:
Autor:
Wpisz hasło z obrazka: (małymi literami)


REKLAMA
PODCASTY
...zobacz inne podcasty
ARTERIA
...zobacz archiwum Arterii
REKLAMA
ENGLISH PAGE
...zobacz inne artykuły
ANKIETA
Czy wyjeżdźasz na wakacje do Polski?
liczba głosów: 37269
Tak

28998
78%
Nie

8271
22%
...zobacz archiwum ankiet
WYSZUKIWANE TAGI

Polsport |Rejestracja suplementów diety | liny nierdzewne | fizjoterapia wodzisław | kluszczyk | giętarka do rur i profili
kuchnie rybnik | odnowienie uprawnień spawaczy | okna Rybnik | badania kierowców Żory | sklep alpinistyczny