KIM JESTEŚMY REDAKCJA MARKETING DYSTRYBUCJA OGŁOSZENIA LISTY DO REDAKCJI KONTAKT 19 sierpień 2018
E-WYDANIE
PUBLICYSTYKA
REPORTAŻ
LUDZIE I MIEJSCA
TAKIE CZASY
CZAS PRZESZŁY
CZAS TO PIENIĄDZ
DRUGI BRZEG
CZAS NA WYSPIE
AKTUALNOŚCI
ARTFUL FACE
PAN ZENOBIUSZ
FAWLEY COURT
REWERS
DOBRE, BO POLSKIE
SYLWETKI
LONDYN W SUBIEKTYWIE
OPOWIADANIA LONDYŃSKIE
ROZMOWA
LISTY DO REDAKCJI
KULTURA
RECENZJA
SYLWETKI
ROZMOWA
CO SIĘ DZIEJE
FELIETONY
KRYSTYNA CYWIŃSKA
ANDRZEJ LICHOTA
WACŁAW LEWANDOWSKI
GRZEGORZ MAŁKIEWICZ
V.VALDI
SPORT
AKTUALNOŚCI
RELACJA
ROZMOWA
FELIETON
GALERIA
PODRÓŻE
PO LONDYNIE
PO WYSPIE
POLSKIE DROGI
PO ŚWIECIE
W CZASIE I PRZESTRZENI
CZAS NA RELAKS
ZDROWIE POLECAMY
NA ŁAWECZCE
MANIA GOTOWANIA
KRZYŻÓWKA
KRONIKA ABSURDU
NA KOŃCU JĘZYKA
TO I OWO
ARTERIA
ARTYŚCI
GALERIA
EWA OBROCHTA
BASIA LAUTMAN
BEATA KOZŁOWSKA
WOJCIECH SOBCZYŃSKI
RYSZARD SZYDŁO
PAWEŁ KORDACZKA
MARIA KALETA
MAREK BORYSEWICZ
KRZYSZTOF MALSKI
KONRAD GRABOWSKI
JUSTYNA KABAŁA
IWONA ZAJĄC
ELZBIETA PIEKACZ
ELZBIETA CHOJAK
ELA CIECIERSKA
CAROLINA KHOURI
ANIA PIENIĄŻEK
AGNIESZKA KOWAL
A.HANDZEL-KORDACZKA
ANDRZEJ KRAUZE
ANDRZEJ LICHOTA
DAMIAN CHROBAK
GRZEGORZ LEPIARZ
SŁAWEK BLATTON
ANDRZEJ MARIA BORKOWSKI
PAWEŁ WĄSEK
MARCIN DUDEK
JOANNA SZWEJ-HAWKIN
DANUTA SOŁOWIEJ
TOMASZ STANDO
AGNIESZKA STANDO
OLGA SIEŃKO
FOTOREPORTAŻ
AGATA HAMILTON
JOANNA CIECHANOWSKA




Szkic do portretu
2010.09.05 / Wojciech Mierzejewski
TAGI:
Share |
Mieczysław Paszkiewicz nim został dziekanem Wydziału Humanistycznego Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie, (obchodzącego teraz 70-lecie swej działalności), później prezesem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, był już znaną postacią polskiego Londynu kulturalnego. W ciągu swego życia podróżował do wielu krajów, często czerpiąc inspirację do swej twórczości. Pozostawił znaczący dorobek literacki, ponad dwadzieścia publikacji książkowych i wiele artykułów. Uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Honorowym Polonia Semper Fidelis. Zmarł 23 sierpnia 2004 roku.

W pięciolecie śmierci profesora Mieczysława Paszkiewicza chciałbym przypomnieć znaną postać polskiego Londynu kulturalnego – wielkiego erudyty, historyka sztuki, wybitnego znawcy teatru angielskiego, pedagoga, pisara i poety.

Mieczysław Maciej Paszkiewicz urodził się w 1925 roku (wg innego źródła w 1922) w Linowie, na ziemi sandomierskiej, w rodzinie ziemiańskiej. Jako syn Ludwika i Janiny z Horczaków kształcił się od 1935 roku w prestiżowym gimnazjum Księży Marianów w Warszawie. Zdobywał w jego murach nie tylko wiedzę z przedmiotów klasycznych, ale także wychowanie, które kształtowało uczniów na przyszłych obywateli. Języka polskiego uczył ksiądz Józef Jarzębowski, który będąc wielkim patriotą, założył po wojnie Collegium dla chłopców w Fawley Court nad Tamizą, zaś w ławkach szkolnych zasiadali m.in. poeta Tadeusz Gajcy, Wojciech Jaruzelski czy Zbigniew Kraszewski, sufragan warszawski. Warto dodać, że dyscyplina w szkole wychowywała młodych w duchu patriotyzmu i odpowiedzialności. Paszkiewicz w weekendy zwiedzać mógł stolicę, biorąc udział w tzw. fajfach, czyli towarzyskich spotkaniach przy herbacie lub kawie organizowanych przez ciotkę Mańcię Paszkiewicz. Uczestniczył w nich też Witold Gombrowicz, spokrewniony z jego rodziną i często wśród młodych dochodziło do burzliwych dyskusji. Paszkiewicz małej matury nie ukończył w stolicy, lecz w gimnazjum sandomierskim.

We wrześniu 1939 roku Polska pogrążyła się w straszliwej wojnie. Nikt nie przypuszczał, że rozciągnie się ona na całą Europę. Rodzina Paszkiewiczów w tym czasie należała do Narodowej Organizacji Wojskowej. Mieczysław wraz z bratem Stanisławem zaangażowali się w działania konspiracyjne. Na trasie Janów Lubelski-Warszawa Mieczysław przewoził pismo „Walka”, założone przez Stanisława Piaseckiego, co nie wróżyło nic dobrego. Trafił więc z bratem do więzienia na Zamku Lubelskim, potem do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau (1941), by w rok później znaleźć się w Mauthausen-Gusen w Austrii. W pamięci Paszkiewicza przechowały się z tego okresu straszliwe zdarzenia i warunki, w jakich przetrzymywani byli Polacy, Żydzi, Rosjanie, Czesi, Ukraińcy, Węgrzy, Bułgarzy.... Sam jednak powiedział: „Nigdy tak ciężko nie pracowałem w swym życiu, ale zdawałem sobie sprawę, że bez tego nie sposób przetrwać. Mimo różnych upokorzeń, jakich wtedy doznałem od wrogów, nie mam do nikogo żalu”.

Po wyzwoleniu obozu w maju 1945 roku przez wojska alianckie poprzez Niemcy dostał się do Włoch, przyłączając się do 2. Korpusu pod dowódzctwem gen Władysława Andersa.

Był rok 1946. Paszkiewicz, jak tysiące polskich uchodźców, wybrał życie w Zjednoczonym Królewstwie. Choć byli też tacy, którzy, po kilku latach podjęli decyzję o emigracji za Ocean, do Stanów Zjednoczonych czy Kanady. Wielu z nich liczyło na lepszą perspektywę, ale ówczesne realia nigdzie nie były łatwe. Sytuacja ta była wynikiem układu politycznego narzuconego przez mocarstwa. Paszkiewicz został na Wyspach i dostał najpierw pracę przy hodowli pomidorów w hrabstwie Essex, potem przeniósł się do londyńskiego City, uzyskując posadę w hotelu. Wkrótce jednak otrzymał stypendium i w latach 1952-1955 studiował w londyńskiej The Polytechnic School of Art. Jako że interesowała go historia sztuki, z zapałem podjął się studiów w tej dziedzinie. Tak wielkiej rangi ośrodek naukowy jak Londyn był odpowiednim miejscem do zdobywania wiedzy. Po uzyskaniu licencjatu odbył praktykę w muzeach i archiwach, by później rozpocząć pracę pedagogiczną w St. Bernard School, w której uczył przez trzy lata. Następnie został wykładowcą w University of London (1969). Mimo że miał niezłe warunki do pracy naukowo-dydaktycznej, nie zdobył więcej brytyjskich stopni naukowych.

Paszkiewicz publikował artykuły w polskiej prasie emigracyjnej. Napisał kiedyś: „Trudno było wtedy młodym przebijać się na rynku emigracyjnym, gdyż stara emigracja nie chciała nas dopuszczać na łamy swych pism. Za to Gazeta Niedzielna czy Życie otworzyły dla mnie swoje szpalty. Udało mu się razem z Ludwikiem Angererem założyć w 1955 roku czasopismo Merkuriusz, które ukazywało się przez lata w polskim środowisku studenckim.

W 1984 roku Paszkiewicz obronił pracę doktorską Tematyka polska w twórczości Stefano della Bella na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie (zał. w 1939 r.), z którym związał się na stałe. Prowadził wykłady z zakresu historii sztuki. Jako że był niezwykle lubianym wykładowcą, studenci często wypełniali salę po brzegi. Był dziekanem Wydziału Hunanistycznego, ale przede wszystkim wielkim erudytą, znakomitym pedagogiem, a także człowiekiem wielkiego uroku.

Profesor-dziekan zajmował znaczące miejsce w hierarchii naukowej uczelni. Należy podkreślić, że dobrze układała się również jego współpraca z rektorem Wojciechem Falkowskim. Byli zgodni co do tego, iż PUNO powinno być pomostem między Polską a Wyspami.

Po śmierci dr. Józefa Garlińskiego, Paszkiewicz został wybrany w 2003 roku prezesem londyńskiego Związku Polskich Pisarzy na Obczyźnie. Miał znaczący dorobek literacki – ponad dwadzieścia publikacji książkowych i wiele artykułów. Za osiągnięcia literackie Paszkiewicz był nagradzany, m.in. Nagrodą Młodych (1957), Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (1958, 1985), Fundacji Kościelskich (1969) czy Fundacji Promocji Spraw Słowiańskich (1999). Występował publicznie w środowisku kulturalnym nad Tamizą, nierzadko poza Wyspami.

Paszkiewicz tworzyć zaczął bardzo wcześnie, jeszcze w latach młodzieńcych, jednakże za prawdziwy debiut należy uważać jego wiersz, za który otrzymał nagrodę w obozie koncentarcyjnym. Choć uprawiał głównie twórczość prozatorską, pozostawił także poezję. Warto wspomnieć, że w ciągu swego życia podróżował do wielu krajów europejskich, czerpiąc inspirację do swej twórczości.

Kiedy objął prezesurę Związku Pisarzy, był już poważnie chory i musiał stawiać się regularnie na badania lekarskie w szpitalu. Był świadom swej sytuacji, choć do końca się bronił. Zmarł 23 sierpnia 2004 w londyńskim hospicjum. Pogrzeb, który odbył się w kościele św. Andrzeja Boboli zgromadził liczne grono jego przyjaciół i znajomych. Urna z prochami spoczęła w kolumbarium przy tej świątyni.

Wojciech Mierzejewski

Publikacje książkowe Mieczysława Paszkiewicza:
Zmiany, poezje (Londyn 1957)
Marian Kratochwil. Szkicownik kresowy (Londyn 1958)
Muzeum Polskie (Londyn 169-78)
Jacek Malczewski w Azji Mniejszej i w Rozdole (Londyn 1972)
Zrywając kwiaty w Stabiae (Kraków 1977)
Kamień i muszla. Notatnik podróżny (Londyn 1979)
Kamień gorejący. Notatki podróżne (Kraków 1980)
Granice Europy. Notatki podróżne (Londyn 1982)
Opowiadania jońskie, poezje (Kraków 1982)
Ziemia obiecana innym (Londyn 1985),
Śladem Antygony (Londyn 1993)
Rozmowy z Saszą (Lublin 1994)
Przebudzenie jesienią, poezje (Lublin 1995)
Byt niemy, poezje ( Londyn 1996)
O Bogu, prozą (Lublin 1999)
Książę na pustej scenie ( Lublin 2002)
Ok. 80 biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym.

Dodaj komentarz:
Autor:
Wpisz hasło z obrazka: (małymi literami)


REKLAMA
PODCASTY
...zobacz inne podcasty
ARTERIA
...zobacz archiwum Arterii
REKLAMA
ENGLISH PAGE
...zobacz inne artykuły
ANKIETA
Czy wyjeżdźasz na wakacje do Polski?
liczba głosów: 28897
Tak

24068
83%
Nie

4829
17%
...zobacz archiwum ankiet
WYSZUKIWANE TAGI

Polsport |adwokat znieważenie policjanta warszawa | wkręty nierdzewne | opieka osób starszych Żory | Usługi geodezyjne | wykrawarki rewolwerowe
meble na wymiar rybnik | cyklinowanie pruszków | pediatra Radlin | medycyna tropikalna Jastrzębie Zdrój | praca na wysokości